| resimlerin yanardı, ellerim üşürdü! |
|
| Pazartesi, 14 Ağustos 2006 03:57 | |||
|
bir tutan bulunmazdı, ağlardım... “Yüreğim üşürdü!..”
Bir şal bile uzatanım bulunmazdı Elin paltona her gidişinde Tüm – gitmeliyim artık- demelerinde, Doğduğum bu yerlere bir ağırlık çöker Hiç gitmezdi! Yüreğimi örtmeye, Senin umut yoksunu, umarsız tavırların Canımı acıtırdı, bitkin öksüzlük çökerdi omuzlarıma Gitmek bilmezdi! “canım üşürdü” Bir yarabandı uzatanım bulunmazdı Canımın yaralarını kapamaya, “anılarım üşürdü” tesellilerin avutmazdı, ölmek fikri koymazdı bir daha sevememekten korkardım sadece özleyememekten, sen her sırtını dönüşünde bana alnını sol avucunun içine her alışında “resimlerin yanardı” ellerim üşürdü bir tutan bulunmazdı ağlardım, “yüreğim üşürdü” tüm gemiler alıp başını giderken kuşlar yuvalarına göç ederken yuvamın olmadığını hatırlatan rutubetli düşünceler büyütürdü beynim! Ikiye bölerdi dünyamdaki herşeyi sensizliğim Doğduğum bu yerlere bir ağırlık çöker Gitmek bilmezdi… Yüreğim üşürdü Yüreğim donardı Ben donarken doyardım gözyaşlarıma Bir mendil uzatan bulunmazdı Yüzümün nemini almaya, Ilkbaharı defnettiğimiz yaz Karınca yazını teslim ettiğim sonbaharlar Geçer giderdi. “ben üşürdüm” “ben donardım” “ellerim buz tutardı” sen gelmek bilmezdin! Bir dilim beyaz peynir,Bir bardak çay, Taze bir simit çekerdi canım -Boğaza karşı Burnumda tüterdi Burnumda tüterdin Gelmezdin! Ben şu sıralar ardından kapanan kapılara kilitlendim Herkes bir gitti, …sen de gittin!… Gelmek bilmedin! semra bakan
|




